بهره‌وری یکی از شاخص‌های کلیدی عملکرد در هر سازمان است و نقش مستقیم در رشد و پیشرفت فردی دارد. بسیاری از کارکنان تصور می‌کنند افزایش بهره‌وری یعنی افزایش ساعات کار؛ در حالی که تحقیقات نشان می‌دهد مدیریت انرژی و تمرکز، بسیار مؤثرتر از افزایش زمان کار است.

نخستین گام برای ارتقای بهره‌وری، مدیریت وظایف است. کارمندانی که فهرست وظایف روزانه دارند و آن را بر اساس اهمیت و فوریت اولویت‌بندی می‌کنند، عملکرد بهتری نشان می‌دهند. روش‌هایی مانند ماتریس آیزنهاور یا تکنیک پومودورو می‌تواند کمک کند تمرکز حفظ شود.

عامل دوم، مدیریت حواس‌پرتی است. نوتیفیکیشن‌های متعدد، جلسات غیرضروری و مکالمات پراکنده می‌توانند بخش قابل‌توجهی از زمان کارکنان را هدر دهند. پیشنهاد می‌شود بازه‌های مشخصی برای پاسخ‌دهی به پیام‌ها تعیین شود و در ساعات تمرکز، نوتیفیکیشن‌ها خاموش باشند.

عامل سوم، تنظیم محیط کار است. نور مناسب، صندلی استاندارد، نظم میز کار و حتی دمای محیط می‌تواند روی تمرکز کارکنان تأثیر بگذارد. بسیاری از سازمان‌های پیشرو، محیط‌های کاری چابک طراحی می‌کنند تا کارکنان بتوانند مطابق نیازهای خود محل کارشان را انتخاب کنند.

در نهایت، سلامت جسم و روان نقش مهمی در بهره‌وری دارد. فعالیت بدنی روزانه، خواب کافی و تغذیه مناسب می‌تواند سطح تمرکز و انرژی را افزایش دهد. کارکنانی که سلامت خود را جدی می‌گیرند، معمولاً در محیط کار نتایج بهتری کسب می‌کنند.